Niezapłacona faktura to dla firmy nie tylko brak pieniędzy na koncie, ale też podatek zapłacony od przychodu, którego nie ma, i czas poświęcony na telefony do dłużnika. Każdy miesiąc zwłoki zwykle zmniejsza szansę na odzyskanie należności – dłużnik zaciąga kolejne zobowiązania, inni wierzyciele są szybsi, a majątek potrafi „zniknąć”. Dlatego windykację prowadzimy etapami, ale bez zbędnego czekania: od analizy dokumentów i wezwania do zapłaty, przez nakaz zapłaty, po egzekucję komorniczą i licytację.
Pomagamy przedsiębiorcom i osobom prywatnym – zarówno przy pojedynczych, większych należnościach, jak i przy stałej obsłudze wielu mniejszych faktur. Reprezentujemy też dłużników, którzy chcą sprawdzić, czy roszczenie jest zasadne i nieprzedawnione.
Jak wygląda windykacja w naszej kancelarii – w skrócie
- Analiza – sprawdzamy dokumenty, wysokość długu, termin wymagalności i przedawnienie, a także to, czy dłużnik ma majątek.
- Etap przedsądowy – wezwanie do zapłaty, negocjacje, ewentualna ugoda lub uznanie długu.
- Postępowanie sądowe – pozew w odpowiednim trybie, najczęściej z wnioskiem o wydanie nakazu zapłaty; w razie potrzeby wniosek o zabezpieczenie.
- Klauzula wykonalności – po uprawomocnieniu się orzeczenia.
- Egzekucja komornicza – wniosek do komornika, wskazanie majątku, nadzór nad czynnościami, skargi.
- Działania dodatkowe – gdy egzekucja jest bezskuteczna: skarga pauliańska, odpowiedzialność członków zarządu, wyjawienie majątku.
Zanim wyślemy wezwanie – co sprawdzamy
Dokumenty. Prosimy o umowę lub zamówienie, faktury, dowody ich doręczenia, protokoły odbioru, korespondencję mailową, potwierdzenia częściowych wpłat i wszystko, w czym dłużnik przyznawał, że zapłaci. Od tych dokumentów zależy, w jakim trybie można iść do sądu i jak szybko uda się uzyskać nakaz zapłaty.
Przedawnienie. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe i roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Koniec terminu przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin jest krótszy niż dwa lata (art. 118 Kodeksu cywilnego). Bieg przedawnienia zaczyna się od dnia wymagalności roszczenia (art. 120 k.c.). Niektóre roszczenia mają terminy krótsze – np. roszczenia z umowy o dzieło przedawniają się po dwóch latach od oddania dzieła (art. 646 k.c.).
Przedawnienie przerywa m.in. czynność przed sądem lub komornikiem przedsięwzięta bezpośrednio w celu dochodzenia roszczenia oraz uznanie roszczenia przez dłużnika (art. 123 § 1 k.c.); po przerwaniu biegnie ono na nowo (art. 124 k.c.). Roszczenie stwierdzone prawomocnym wyrokiem lub ugodą sądową przedawnia się z upływem sześciu lat (art. 125 § 1 k.c.). Wobec konsumenta po upływie przedawnienia nie można skutecznie domagać się zaspokojenia (art. 117 § 2¹ k.c.), choć sąd w wyjątkowych przypadkach może nie uwzględnić upływu terminu ze względów słuszności (art. 117¹ k.c.). Przedsiębiorca musi sam podnieść zarzut przedawnienia.
Odsetki i koszty. Za opóźnienie w zapłacie należą się odsetki – nawet jeżeli wierzyciel nie poniósł szkody (art. 481 k.c.). W transakcjach handlowych między przedsiębiorcami wierzyciel może żądać wyższych odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych oraz rekompensaty za koszty odzyskiwania należności w kwocie stanowiącej równowartość 40, 70 albo 100 euro – w zależności od wartości świadczenia (art. 7 i 10 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych). Rekompensata przysługuje bez wezwania i od każdej transakcji – przy wielu niezapłaconych fakturach to istotna kwota.
Majątek dłużnika. Przed wydaniem pieniędzy na proces warto wiedzieć, czy będzie z czego egzekwować. Sprawdzamy publiczne rejestry (KRS, CEIDG, księgi wieczyste), informacje o innych postępowaniach i sygnały, że dłużnik wyprzedaje majątek. Od tego zależy, czy wnosić o zabezpieczenie i jak szybko działać.
Etap przedsądowy: wezwanie do zapłaty i ugoda
Wezwanie do zapłaty wysłane przez adwokata zwykle traktowane jest poważniej niż kolejne przypomnienie z działu księgowości. Wskazujemy w nim kwotę należności, odsetki, termin zapłaty i rachunek bankowy, a także informujemy, że po bezskutecznym upływie terminu sprawa trafi do sądu. Wezwanie ma też znaczenie procesowe: pozew musi zawierać informację, czy strony podjęły próbę mediacji lub innego pozasądowego rozwiązania sporu, a jeżeli nie – wyjaśnienie dlaczego (art. 187 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania cywilnego).
Na tym etapie często udaje się wynegocjować:
- spłatę całości w krótkim terminie,
- harmonogram rat z klauzulą natychmiastowej wymagalności całej kwoty przy opóźnieniu w racie,
- pisemne uznanie długu – przerywa ono bieg przedawnienia, a połączone z wezwaniem do zapłaty pozwala później uzyskać nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym (art. 485 § 1 pkt 3 k.p.c.),
- zabezpieczenie spłaty – weksel, poręczenie, akt notarialny z poddaniem się egzekucji (art. 777 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c.), który pozwala pominąć proces i od razu wystąpić o klauzulę wykonalności.
Jeżeli zależy ci na przerwaniu biegu przedawnienia, a dłużnik nie chce rozmawiać, można złożyć wniosek o zawezwanie do próby ugodowej do sądu rejonowego ogólnie właściwego dla przeciwnika (art. 185 § 1 k.p.c.). Takie posiedzenie bywa też okazją do zawarcia ugody, która ma moc tytułu egzekucyjnego.
Pozew i nakaz zapłaty – jaki tryb wybrać
Dobór trybu ma wpływ na czas, koszty i to, jak łatwo dłużnikowi będzie się bronić.
Postępowanie nakazowe. Sąd wydaje nakaz zapłaty, jeżeli roszczenie jest udowodnione dołączonym do pozwu dokumentem urzędowym, zaakceptowanym przez dłużnika rachunkiem albo wezwaniem do zapłaty i pisemnym oświadczeniem dłużnika o uznaniu długu, a także na podstawie weksla lub czeku (art. 485 § 1 i 2 k.p.c.). W transakcjach handlowych nakaz można uzyskać na podstawie umowy, dowodu spełnienia świadczenia przez wierzyciela i dowodu doręczenia dłużnikowi faktury (art. 485 § 2¹ k.p.c.). Opłata od pozwu w tym trybie wynosi czwartą część opłaty zwykłej (art. 19 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych). Nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z chwilą wydania stanowi tytuł zabezpieczenia (art. 492 § 1 k.p.c.) – można od razu skierować sprawę do komornika w celu zabezpieczenia, np. zajęcia rachunku, zanim dłużnik zdąży się bronić.
Postępowanie upominawcze. Gdy dokumenty nie wystarczają do trybu nakazowego, sąd wydaje nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, chyba że roszczenie jest oczywiście bezzasadne, twierdzenia budzą wątpliwości albo zaspokojenie zależy od świadczenia wzajemnego (art. 499 k.p.c.).
Elektroniczne postępowanie upominawcze (EPU). Pozew składa się wyłącznie przez system teleinformatyczny, a dowodów się nie dołącza – wystarczy je wskazać (art. 505³¹ i 505³² k.p.c.). W EPU można dochodzić tylko roszczeń pieniężnych, które stały się wymagalne w okresie trzech lat przed wniesieniem pozwu (art. 505²⁹ᵃ k.p.c.), a nakaz nie może być wydany, jeżeli doręczenie miałoby nastąpić za granicą (art. 505²⁸ § 2 k.p.c.). Opłata wynosi czwartą część opłaty zwykłej. Słabość EPU: wniesienie sprzeciwu powoduje umorzenie postępowania (art. 505³⁶ k.p.c.) i trzeba złożyć zwykły pozew – jeżeli zrobi się to w ciągu trzech miesięcy, skutki wniesienia pozwu liczą się od dnia złożenia pozwu w EPU (art. 505³⁷ § 2 k.p.c.). EPU sprawdza się przy prostych, bezspornych należnościach; przy dłużniku, który zapowiada obronę, zwykle wybieramy inny tryb.
Postępowanie uproszczone. Sprawy o świadczenie do 20 000 zł rozpoznaje się w postępowaniu uproszczonym (art. 505¹ § 1 k.p.c.), które ma własne, bardziej sformalizowane zasady.
Terminy dla dłużnika. Na wniesienie sprzeciwu od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym dłużnik ma co do zasady dwa tygodnie od doręczenia, a na wniesienie zarzutów od nakazu w postępowaniu nakazowym – miesiąc, gdy doręczenie następuje na terytorium Unii Europejskiej (art. 480² § 2 k.p.c.). Nakaz zapłaty, którego nie zaskarżono, ma skutki prawomocnego wyroku (art. 480² § 4 k.p.c.).
Sprawy gospodarcze. Gdy obie strony są przedsiębiorcami, a spór dotyczy ich działalności, sprawę rozpoznaje sąd gospodarczy według przepisów o postępowaniu w sprawach gospodarczych. Powód musi powołać wszystkie twierdzenia i dowody w pozwie – spóźnione podlegają pominięciu, chyba że ich wcześniejsze powołanie nie było możliwe (art. 458⁵ k.p.c.). Dlatego nawet przy prostym długu pozew przygotowujemy tak, jakby dłużnik miał się bronić. Więcej o tym w zakładce spory sądowe.
Właściwość sądu. Co do zasady pozew wnosi się do sądu miejsca zamieszkania lub siedziby pozwanego (art. 27 i 30 k.p.c.), ale powództwo o wykonanie umowy można wytoczyć także przed sąd miejsca jej wykonania (art. 34 k.p.c.), a strony mogą w umowie wskazać sąd właściwy (art. 46 k.p.c.). Sprawy o roszczenia majątkowe powyżej 100 000 zł rozpoznaje w pierwszej instancji sąd okręgowy, poniżej – sąd rejonowy (art. 17 pkt 4 k.p.c.). Dla klientów z Gdańska i okolic ma to praktyczne znaczenie: dobrze ułożona klauzula w umowie pozwala prowadzić sprawę w Gdańsku zamiast w odległym mieście dłużnika.
Opłata sądowa. W sprawach o prawa majątkowe do 20 000 zł opłata jest stała i zależy od przedziału wartości; powyżej 20 000 zł wynosi co do zasady 5% wartości przedmiotu sporu (art. 13 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych). Koszty procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego, co do zasady zwraca strona przegrywająca (art. 98 k.p.c.).
Zabezpieczenie roszczenia – zanim dłużnik wyzbędzie się majątku
Zabezpieczenia można żądać przed wniesieniem pozwu i w toku sprawy (art. 730 k.p.c.). Trzeba uprawdopodobnić roszczenie i interes prawny – czyli wykazać, że bez zabezpieczenia wykonanie przyszłego wyroku będzie niemożliwe lub poważnie utrudnione (art. 730¹ k.p.c.). W transakcjach handlowych o wartości do 75 000 zł interes prawny uważa się za uprawdopodobniony, jeżeli od upływu terminu płatności minęły co najmniej trzy miesiące (art. 730¹ § 2¹ k.p.c.). Roszczenia pieniężne zabezpiecza się m.in. przez zajęcie rachunku bankowego, wynagrodzenia, ruchomości czy wierzytelności albo przez hipotekę przymusową na nieruchomości (art. 747 k.p.c.). Sąd powinien rozpoznać wniosek w ciągu tygodnia od jego wpływu (art. 737 k.p.c.).
Klauzula wykonalności i egzekucja komornicza
Podstawą egzekucji jest tytuł wykonawczy, czyli tytuł egzekucyjny (np. prawomocny wyrok, nakaz zapłaty, ugoda sądowa, akt notarialny z poddaniem się egzekucji) zaopatrzony w klauzulę wykonalności (art. 776 i 777 k.p.c.). Klauzulę nadaje sąd pierwszej instancji, w którym toczyła się sprawa (art. 781 § 1 k.p.c.).
Z tytułem wykonawczym składamy wniosek do komornika. Sprawy egzekucyjne należą do sądów rejonowych i działających przy nich komorników (art. 758 k.p.c.). Wierzyciel może co do zasady wybrać komornika na obszarze właściwości sądu apelacyjnego, w którym znajduje się kancelaria komornika właściwego – z wyjątkiem m.in. egzekucji z nieruchomości, którą prowadzi komornik działający przy sądzie miejsca położenia nieruchomości (art. 10 ustawy o komornikach sądowych, art. 921 k.p.c.).
Wniosek egzekucyjny pozwala prowadzić egzekucję wszystkimi dopuszczalnymi sposobami poza egzekucją z nieruchomości, która wymaga osobnego wskazania przez wierzyciela (art. 799 § 1 k.p.c.). W praktyce wskazujemy komornikowi:
- rachunki bankowe dłużnika,
- wynagrodzenie za pracę i inne stałe dochody,
- wierzytelności od kontrahentów dłużnika,
- ruchomości – pojazdy, maszyny, towar,
- nieruchomości i spółdzielcze prawa do lokalu,
- udziały w spółkach.
Jeżeli wierzyciel nie wskaże majątku, komornik ustala go z urzędu w dostępnych rejestrach i wzywa dłużnika do złożenia wykazu majątku pod rygorem odpowiedzialności karnej (art. 801 i 801¹ k.p.c.). Gdy to nie wystarcza, wierzyciel może zlecić komornikowi poszukiwanie majątku (art. 801² k.p.c.) albo złożyć do sądu wniosek o wyjawienie majątku – obejmuje on także czynności, którymi dłużnik w ostatnich pięciu latach przed wszczęciem egzekucji wyzbył się wartościowych składników majątku (art. 913–914 k.p.c.).
Nie wszystko podlega egzekucji – wyłączone są m.in. niezbędne przedmioty urządzenia domowego (art. 829 k.p.c.), a wynagrodzenie za pracę zajmuje się tylko w granicach określonych w Kodeksie pracy (art. 833 § 1 k.p.c.). Uwzględniamy to, planując egzekucję, by nie generować zbędnych kosztów.
Nadzór nad komornikiem i skarga na czynności komornika
Komornik nie zawsze działa tak szybko i skutecznie, jak oczekuje wierzyciel. Monitorujemy sprawę, składamy wnioski o konkretne czynności i reagujemy na bezczynność. Na czynności komornika oraz na zaniechanie czynności przysługuje skarga do sądu rejonowego właściwego ze względu na siedzibę kancelarii komornika (art. 767 § 1 k.p.c.). Termin jest krótki – tydzień od dnia dokonania czynności (jeżeli skarżący był przy niej obecny lub został zawiadomiony o jej terminie), od zawiadomienia o czynności albo od dowiedzenia się o niej (art. 767 § 4 k.p.c.).
Licytacje komornicze
Gdy inne sposoby zawodzą, komornik sprzedaje majątek dłużnika. Ruchomości sprzedaje się w drodze licytacji publicznej po obwieszczeniu (art. 867 k.p.c.). Przy nieruchomościach postępowanie jest dłuższe i bardziej sformalizowane:
- zajęcie nieruchomości i wpis w księdze wieczystej,
- opis i oszacowanie – sprawdzamy, czy wartość nie została zaniżona,
- licytacja – co do zasady elektroniczna, chyba że wierzyciel zażąda licytacji publicznej przed uprawomocnieniem się opisu i oszacowania (art. 952 k.p.c.),
- na pierwszej licytacji cena wywołania wynosi trzy czwarte sumy oszacowania (art. 965 k.p.c.), na drugiej – dwie trzecie (art. 983 k.p.c.); przystępujący do przetargu składa rękojmię w wysokości jednej dziesiątej sumy oszacowania (art. 962 k.p.c.),
- jeżeli i na drugiej licytacji nikt nie kupi nieruchomości, wierzyciel może ją przejąć w cenie nie niższej niż dwie trzecie sumy oszacowania – wniosek trzeba złożyć w ciągu tygodnia po licytacji (art. 984 k.p.c.),
- przysądzenie własności i plan podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży – sprawdzamy kolejność zaspokojenia (art. 1025 k.p.c.) i w razie potrzeby wnosimy zarzuty.
Reprezentujemy wierzycieli na każdym z tych etapów. Pomagamy też osobom, które chcą kupić nieruchomość na licytacji komorniczej – sprawdzamy stan prawny i ryzyka, zanim złożą rękojmię. Więcej o nieruchomościach w zakładce nieruchomości.
Gdy dłużnik nie ma majątku
Bezskuteczna egzekucja nie zawsze oznacza koniec sprawy. Analizujemy:
- skargę pauliańską – jeżeli dłużnik ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli przeniósł majątek na osobę trzecią, wierzyciel może żądać uznania tej czynności za bezskuteczną wobec siebie i prowadzić egzekucję z tego majątku (art. 527 k.c.); gdy majątek trafił do osoby bliskiej, ustawa domniemywa jej wiedzę o działaniu dłużnika (art. 527 § 3 k.c.); żądania nie można zgłosić po upływie pięciu lat od daty czynności (art. 534 k.c.),
- odpowiedzialność członków zarządu spółki z o.o. – jeżeli egzekucja przeciwko spółce okazała się bezskuteczna, członkowie zarządu odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania, chyba że wykażą jedną z przesłanek uwalniających, np. że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości (art. 299 Kodeksu spółek handlowych),
- odpowiedzialność wspólników spółek osobowych, poręczycieli i gwarantów,
- sprzedaż wierzytelności – wierzyciel może przenieść wierzytelność na inny podmiot bez zgody dłużnika, jeżeli nie sprzeciwia się temu umowa lub ustawa (art. 509 k.c.); zbywca co do zasady nie odpowiada za wypłacalność dłużnika, chyba że przyjął taką odpowiedzialność (art. 516 k.c.),
- zgłoszenie wierzytelności w postępowaniu upadłościowym lub restrukturyzacyjnym dłużnika – tu obowiązują własne terminy i wymogi formalne.
Gdy jesteś dłużnikiem
Reprezentujemy również osoby i firmy, od których dochodzi się zapłaty. Sprawdzamy, czy roszczenie istnieje i w jakiej wysokości, czy nie jest przedawnione, czy wierzyciel (np. fundusz sekurytyzacyjny) wykazał nabycie wierzytelności i czy wobec konsumenta nie zastosowano niedozwolonych postanowień umownych. Przygotowujemy sprzeciwy i zarzuty od nakazów zapłaty – pamiętaj, że termin liczy się od doręczenia, także doręczenia zastępczego (awizo). Jeżeli egzekucja dotyczy długu, który wygasł albo nie może być egzekwowany, rozważamy powództwo o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności (art. 840 k.p.c.). Często najlepszym rozwiązaniem jest jednak rozsądna ugoda z rozłożeniem płatności na raty.
Co możesz zrobić sam, a kiedy potrzebny jest adwokat
Samodzielnie możesz wysłać pierwsze przypomnienie i wezwanie do zapłaty, uporządkować dokumenty i – przy prostych, niespornych należnościach – złożyć pozew w EPU. Warto też od początku pilnować, by dłużnik potwierdzał odbiór towaru lub usługi i akceptował faktury, bo to ułatwia późniejsze uzyskanie nakazu.
Pomoc adwokata jest szczególnie potrzebna, gdy dłużnik kwestionuje roszczenie, gdy sprawa jest gospodarcza (rygory dowodowe), gdy zbliża się koniec terminu przedawnienia, gdy jest ryzyko wyprowadzania majątku i trzeba szybko uzyskać zabezpieczenie, a także na etapie egzekucji z nieruchomości i licytacji. Jeżeli chcesz najpierw ocenić szanse w jednej rozmowie, skorzystaj z porady prawnej.
Windykacja w Gdańsku i na Pomorzu
Kancelaria działa w Gdańsku przy al. Grunwaldzkiej 87/91 lok. 10. Prowadzimy sprawy windykacyjne klientów z Gdańska, Gdyni, Sopotu, Pruszcza Gdańskiego, Rumi, Redy, Wejherowa, Kartuz, Żukowa, Tczewa, Kościerzyny, Starogardu Gdańskiego, Malborka i innych miejscowości Pomorza. Pozwy składamy do sądów w całej Polsce, a egzekucję prowadzimy wszędzie tam, gdzie dłużnik ma majątek. Większość czynności załatwiamy elektronicznie, więc nie musisz przyjeżdżać do kancelarii.
Dwa sądy rejonowe, ale jeden sąd gospodarczy
Gdańsk ma dwa sądy rejonowe. Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku obejmuje m.in. Wrzeszcz, Oliwę, Przymorze, Zaspę, Brzeźno, Osowę i Nowy Port. Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku – m.in. Śródmieście, Chełm, Siedlce, Orunię, Stogi, Ujeścisko-Łostowice i Wyspę Sobieszewską. Ten podział decyduje w sprawach przeciwko konsumentom i osobom prywatnym.
W sporach między przedsiębiorcami o kwoty do 100 000 zł całe miasto obsługuje Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku. W środku tego sądu sprawy dzielą się jednak między dwa wydziały:
- IV Wydział Gospodarczy – gdy pozwany działa w dzielnicy z obszaru SR Gdańsk-Północ,
- V Wydział Gospodarczy – gdy pozwany jest z dzielnicy należącej do SR Gdańsk-Południe.
VI Wydział Gospodarczy tego sądu zajmuje się upadłością i restrukturyzacją, a VII i VIII prowadzą rejestr KRS – pozwu o zapłatę się tam nie składa.
Najczęstsze pytania
Ile czasu ma dłużnik na zapłatę po otrzymaniu nakazu zapłaty?
W postępowaniu upominawczym co do zasady dwa tygodnie od doręczenia nakazu, w postępowaniu nakazowym – miesiąc, gdy doręczenie następuje na terytorium Unii Europejskiej. W tym samym terminie dłużnik może wnieść sprzeciw lub zarzuty. Jeżeli tego nie zrobi, nakaz ma skutki prawomocnego wyroku.
Czy faktura sprzed czterech lat jest przedawniona?
Roszczenia związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przedawniają się co do zasady po trzech latach, przy czym koniec terminu przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego. Trzeba jednak sprawdzić, kiedy roszczenie stało się wymagalne i czy bieg przedawnienia nie został przerwany – np. przez uznanie długu (w określonych okolicznościach może nim być także częściowa wpłata albo prośba o rozłożenie długu na raty) albo czynność przed sądem. Ocenimy to na podstawie dokumentów.
Czy warto korzystać z e-sądu (EPU)?
Przy prostych, niespornych należnościach – tak, bo jest szybko i taniej. Jeżeli jednak dłużnik wniesie sprzeciw, postępowanie zostaje umorzone i trzeba złożyć nowy pozew w zwykłym trybie. W EPU można też dochodzić tylko roszczeń wymagalnych w ciągu trzech lat przed złożeniem pozwu.
Co mogę zrobić, jeśli dłużnik przepisał majątek na żonę lub firmę „krzak”?
Można rozważyć skargę pauliańską, czyli żądanie uznania takiej czynności za bezskuteczną wobec wierzyciela. Gdy majątek trafił do osoby bliskiej, ustawa domniemywa, że wiedziała ona o działaniu dłużnika na szkodę wierzycieli. Termin na wniesienie skargi to pięć lat od daty czynności.
Czy mogę wybrać komornika?
Co do zasady tak – na obszarze właściwości sądu apelacyjnego, w którym ma kancelarię komornik właściwy dla dłużnika. Wyjątkiem jest m.in. egzekucja z nieruchomości, którą prowadzi komornik przy sądzie właściwym dla miejsca położenia nieruchomości.
Kto ponosi koszty windykacji sądowej?
Co do zasady strona przegrywająca zwraca przeciwnikowi koszty procesu, w tym opłatę sądową i koszty zastępstwa procesowego. Koszty egzekucji obciążają dłużnika. W praktyce wierzyciel musi je jednak najpierw wyłożyć, a ich odzyskanie zależy od wypłacalności dłużnika – dlatego na początku oceniamy, czy sprawa się opłaca.
Co zrobić, gdy komornik nic nie robi?
Można złożyć wnioski o konkretne czynności, a na zaniechanie komornika – skargę do sądu rejonowego. Termin na skargę wynosi tydzień i liczy się od dnia, w którym skarżący dowiedział się, że czynność miała być dokonana.
Czy prowadzicie stałą obsługę windykacyjną firm?
Tak. Dla przedsiębiorców, którzy regularnie mają kilka lub kilkanaście zaległych faktur, możemy ustalić stały model współpracy – od monitoringu płatności i wezwań po pozwy i egzekucję. Zapraszamy do kontaktu.